Çuval dolusu paralar kazanıp, asgari ücretle haber nöbeti tutan basın emekçilerini zan altında bırakmak size hiç yakışmıyor değerli meslek büyüğüm Yılmaz Özdil.
FERAH IŞIK yazdı
Geçmişte ana akım medyanın en tepe noktalarında görev yapan, yazdığı kitaplarla yüksek tiraj ve finansal başarılara ulaşan gazeteci büyüğümüz Yılmaz Özdil, bugün dijital mecralar (YouTube) üzerinden yaptığı yayınlarla gündemi belirlemeye çalışıyor. Yayınları gayette etkili oluyor.
Özdil; siyasi aktörlerin (iktidar veya muhalefet kanadının) etki alanına giren ya da finansal destek alan gazetecileri eleştirirken, dozu kaçırarak tüm camiayı "satılık" ya da "satılmış" kategorisine koyuyor. İktidarın tetikçi gazetecileri, Özgür Özel’in maaşlı gazetecileri, şunun adamı, bunun adamı v.s.
Yılmaz Özdil, dürüst ve namuslu gazetecidir. Ancak, mesleğine ve meslektaşlarına öyle bir “İtibar Suikasti” yapıyor ki; O’nu dinleyen ya da yazılarını okuyanlar neredeyse tüm gazetecilere kuşkuyla bakıp, “Acaba bu kimin adamı?” diye düşünecek.
EMEKÇİLERE NAMUS DERSİ VERİYOR!
Türk medya sektörünün en parlak dönemlerinde çuval dolusu kazançlar elde etmiş bir figür olan Yılmaz Özdil’in, bugün sahada asgari ücretle haber nöbeti tutan, otobüs parası hesaplayan emekçilere "namus" dersi vermesi çelişkili ve incitici bir durum.
Yılmaz Özdil'in eleştirilerindeki temel mantık hatası, "sistemik çürümeyi" bireysel bir ahlak sorunu olarak görmesidir. Dünya’nın her yerinde olduğu gibi Türkiye'de de siyasi veya ekonomik çıkarlar doğrultusunda kalemini satanlar (satılmış kalemler) elbette mevcuttur. Ancak bu hastalıklı yapıyı, tüm basın camiasına mal etmek; onurlarıyla mesleğini icra eden binlerce emekçiye haksızlıktır.
Türkiye'de basın meslek onurunu korumak, iktidar odaklarındaki siyasetçilere ya da ekranlarda şöhret yorgunu olmuş popüler isimlere boyun eğmekle değil; mutfakta, sokakta ve haber merkezlerinde hak arayanların mücadelesiyle mümkündür.
Yılmaz Özdil ve benzeri figürlerin, milyonların izlediği ekranlardan tüm sektörü zan altında bırakan fevri çıkışları, gerçeği açıklamaktan ziyade kişisel bir polemik üretme aracı olarak kalmaktadır. Türk basınının dürüst emekçileri; SİYASETİN APARATLARINA, KÜRSÜLERDEN PARMAK SALLAYAN İMTİYAZLI KİŞİLERE ONURLARINI TESLİM ETMEYECEKTİR.
Yıllardır beğenerek takip ettiğim Sayın Yılmaz Özdil, Sayın meslek büyüğümüz; İnanın tek namuslu gazeteci siz değilsiniz? Mesleğimize daha fazla itibar susikasti yapmayınız. Bu memlekette dürüst, namuslu çok basın emekçisi var.. SAYGILARIMLA
0 Yorum